وقایع و تحولات

تحقق صلح نیازمند پیگیری و تلاش برای اجرای عدالت از سوی آحاد بشر در تمام حوزه های زندگی انسانی می باشد.

گفت و گو

زامورا اسرائیل را غده ای سرطانی در دنیای امروز می داند که حتی امریکا نیز توسط آنها به گروگان گرفته شده است.

مقاله

کشورهای جهان سوم نمی توانند با استفاده از روش کشورهای سرمایه داری به عدالت اجتماعی برسند، زیرا بانیان طرحها نتوانسته اند

اخلاق علمی فدای اعتبار نظام ناعادلانه

کشورهای جهان سوم نمی توانند با استفاده از روش کشورهای سرمایه داری به عدالت اجتماعی برسند، زیرا بانیان طرحها نتوانسته اند

رسیدن به نظامی عادلانه که بتواند از فاصله طبقاتی بکاهد و یا حداقل آنرا در وضعیتی رو به کاهش قرار دهد، نقطه کانونی نظام های مختلف اجتماعی است. مارکسیسم، لیبرالیسم، نظامهای دینی، نظامهای فاشیستی و غیره همگی با ادعای ثروت همگانی بر سر کار آمده اند. هیچ نظام سیاسی با ادعای گسترش نابرابری، حاکمیت پیدا نکرده است. 

نظام بازار آزاد به تعبیر طرفدارانش و یا نظام سرمایه داری به تعبیر مخالفانش؛ ادعا می کند که بهترین نظام موجود است که توانسته ثروت را بهتر از سایر نظامهای رقیب توزیع کند و اگرچه ادعای عدالت کامل ندارد، اما خود را کاملترین نظم ممکن می داند. این ادعا به تحقیقات یک اقتصاددان برنده جایزه نوبل به نام سایمون کوزنتس گره خورده است. 

طبق نظریه سایمون کوزنتس: «نابرابری درآمد به شکل خود به خود در مراحل پیشرفته توسعه سرمایه دارانه کم می گردد تا بالاخره در مقداری مطلوب تثبیت شود و این موضوع به سیاستهای اقتصادی انتخاب شده با سایر تفاوتهای بین کشورها بستگی ندارد.»(توماس پیکتی 1393 صفحه 60) این نظریه در سال 1955 ارائه شده است.

نظریه کوزنتس در تمام 70 سال گذشته برگ برنده طرفداران نظام سرمایه داری بوده است تا با استناد به آن ادعا کنند که اگرچه در مراحل اولیه توسعه، نابرابری اجتماعی زیاد می شود، اما نظام سرمایه داری خودکنترلگر است و نابرابری را به تدریج اصلاح می کند. این نگاه در کشورهای جهان سوم مانند ایران نیز طرفداران زیادی دارد و مجریان طرحهای توسعه اقتصادی در دهه هفتاد با استناد به این گزاره ادعا می کردند که شاید در سالهای اول اجرای طرحهای لیبرالی برخی در زیر چرخهای توسعه له شوند، اما در سالهای بعد این مشکل جبران می شود. 

کوزنتس فقط ایالات متحده را در سالهای 1913 تا 1948 بررسی کرده بود و این بازه زمانی محدود منطقا نمی توانست مدلی قابل تعمیم به همه کشورها در همه زمانها باشد. خود وی می دانست که این کاهش نابرابری در فاصله زمانی 35 ساله که دو جنگ جهانی را شامل می شد بیش از حد تصادفی به نظر می رسد، و حتی به خوانندگان نظریه اش هشدار داد که شتاب نکنند زیرا نارسایی نظری زیادی وجود دارد. با این حال وی به تدریج اخلاق علمی را کنار گذاشت و ترجیح داد نظریه خود را به ابزاری برای دفاع از نظام بازار آزاد تبدیل کند. 

«منحنی کوزنتس» از دل یک الزام سیاسی و نه یک روش شناسی علمی تولید شد و در تمام دهه های بعد قداست خود را حفظ کرده است، به طوریکه به پاسخ آماده در آستین مدافعان سرمایه داری تبدیل شده است تا به وسیله آن به مخالفان بقبولانند که نباید نگران عدالت اجتماعی بود، زیرا سرمایه داری آنرا هم درست می کند. «او برای آنکه مطمئن شود همه شنوندگان دریافته اند پای چه امر خطیری در میان است، با دقت به آنان گوشزد کرد که نیت پیش بینی های خوش بینانه وی فقط نگاه داشتن کشورهای کمتر توسعه یافته «در مدار دنیای آزاد» بوده است.»(همان، صفحه 65)

چنانکه اقتصاددان فرانسوی توماس پیکتی در تحقیقات خود اثبات کرده است، در صورتی که بازه زمانی تحلیل کوزنتس را با حفظ روش تحلیل وی به آغازین سالهای قرن بیست و یک تعمیم دهیم، 1913 تا 2013، مشاهده می شود که نابرابری اجتماعی افزایش یافته است. یعنی کشورهای جهان سوم نمی توانند با استفاده از روش کشورهای سرمایه داری به عدالت اجتماعی برسند، زیرا بانیان طرحها نتوانسته اند.

فعاليت‌ها و دیدگاه‌ها

انجمن با برگزاری یک نشست تخصصی با موضوع«بررسی علل ناپایداری صلح در جهان امروز» در دانشکده علوم انسانی کار خود را آغاز کرد که این پنل با استقبال خوبی مواجه شد

نشست‌ها و کنفرانس‌ها

انجمن بین المللی دیدبان عدالت سومین نشست از سلسله نشست های علمی تخصصی گفتمان عدالت را با موضوع قراردادهای جدید نفتی و برخورد ناعادلانه با شرکت های ایرانی برگزار می کند

گزارش

ارتقاء جامع صلح دوست و فراگیر برای توسعه پایدار، فراهم کردن دسترسی به عدالت برای همه و برپاداشتن موسسات موثر، پاسخگو و فراگیر در همه سطوح آرمان شانزدهم از آرمان های توسعه پایدار می باشد.