مشکل ما در قضیه فلسطین، مشکل مدیریت رسانه است

روح الله رفیعی با نقد و بررسی نقش رسانه در پیشبرد آرمان فلسطین گفت: مشکل ما در مسئله فلسطین مشکل رسانه است هنوز بعد از این همه سال نتوانستیم بگوییم که مردم فلسطین ارادت ویژه‌ای به  اهل بیت علیهم اسلام دارند. در همین غزه حسینیه وجود دارد، آیا گفته ایم؟


روح الله رفیعی مستندساز مستقلی است که از سال 1382 فعالیت های خود را در این عرصه آغاز کرده است. وی از نخستین مستند سازانی است که پس از آغاز جنگ در سوریه توانست به تولید مستند در این حوزه بپردازد. در میان مستندهایی که در سوریه تولید کرده است می توان به مستند های (هبه) و (مخیم مدافع حرم) اشاره کرد که به موضوع فلسطینیان اشاره دارد. موسسه بین المللی دیدبان عدالت به مناسبت روز غزه گفتگویی با موضوع غزه با ایشان انجام داده است که مشروح آن در زیر آمده است.

خبرنگار: دلیل اصلی ما برای تمرکز بر موضوع فلسطین چیست؟

رفیعی: انقلاب اسلامی یک ادبیات مشترک در دنیا ایجاد کرد میان همه مظلومان دنیا؛ و آن گفتمان مبارزه با ظلم است. مبارزه با ظلم نیز یک مبنای فکری و انسانی دارد و مختص به تشیع و اسلام نیست. آرمان ما مبارزه با ظلم و دفاع از مظلوم است. حال این آرمان بیشتر از همه کجا تجلی پیدا کرده است؟!  در سرزمین فلسطین! در حقیقت مبارزه با صهیونیسم در سرزمین فلسطین مهمترین نماد مبارزه با ظلم است و گرنه ظلم در جاهای دیگر هم وجود دارد. حتی بعضی از گروه‌های سلفی فلسطینی گفته اند که قضیه فلسطین به شما ربطی ندارد و ما خودمان می جنگیم؛ اما موضوع، سرزمین و یا جغرافیا نیست. بحث آرمان است و آن دفاع از مظلوم است هرجا که باشد.

خبرنگار: حدود چهل سال است که از انقلاب اسلامی گذشته است و ما در این سال ها بر این موضوع تاکید داشته ایم! ارزیابی شما از عملکرد ما در این موضوع چیست؟

رفیعی: در سال ۸۸  قصد داشتیم همراه با یک کشتی به غزه برویم که مصر به ایرانی ها ویزا نداد و تنها تا اسکله لاذقیه در سوریه توانستیم حضور داشته باشیم . جالب است بدانید عده‌ای پاکستانی و افغانستانی که توانستند همراه با کشتی به سمت غزه بروند  و قرابت فکری با ایرانی ها داشتند بعد از بازگشت از سفر بیان می کردند که مردم فلسطین نمی دانستند در ایران ۳۰ سال است راهپیمایی روز قدس انجام میشود! متاسفانه ما قدرت رسانه ای خود را معطوف به داخل ایران کرده ایم! حتی در داخل کشور نیز درست عمل نکرده ایم. این مطالب را تا حدی تکرار کرده ایم که مخاطب در مقابل این موضوع بی تفاوت و بی حس شده است و هیچ واکنشی نسبت به ماجرای فلسطین نشان نمی دهد. چرا روشنفکرها نسبت به یک انفجار در فرانسه واکنش نشان می دهند و پشت درب های سفارت فرانسه شمع روشن می کنند اما برای فلسطین یا یمن این حرکت انجام نمی‌شود! علت این است، رسانه هایی که طیف‌های روشنفکر به آنها مراجعه می‌کنند به صورت استاندارد مدیریت می شوند اما ما در این حوزه دچار ضعف هستیم. یک موضوع را آنقدر تکرار میکنیم که عادی میشود.

خبرنگار: ما هیچ محدودیت رسانه ای، چه از لحاظ مالی و چه از لحاظ فنی در این موضوع نداریم.

رفیعی: مدیریت رسانه ای چطور؟! پول داریم، امکانات داریم، اما مدیریت صحیح رسانه ای نداریم. اینکه آقای فلانی از دانشگاهی فارغ التحصیل شده، و سفارش شده شخص دیگری است ،آیا کافی است که مدیریت رسانه را به او بسپاریم؟! آیابرای ساختن یک ساختمان به فردی غیر متخصص و بی تجربه اعتماد می‌کنیم؟! مشکل ما در مسئله فلسطین مشکل رسانه است هنوز بعد از این همه سال نتوانستیم بگوییم که مردم فلسطین ارادت ویژه‌ای به  اهل بیت علیهم اسلام دارند. در همین غزه حسینیه وجود دارد، آیا گفته ایم؟ در جریان رخداد های کشور سوریه، رسانه‌های دیگر این موضوع را مطرح کردند که فلسطینی‌ها در جبهه معاندین نظام بشار اسد قرار گرفته اند.  اما رسانه‌های خودی برای رد این موضوع چقدر تلاش کردند؟! چقدر تلاش کردند تا عکس آن را اثبات کنند؟!

خبرنگار: مستند (هبه) که شما کارگردانی کردید در رابطه با همین موضوع بود.  درست است ؟

رفیعی: مستند (هبه)، مستند (مخیم، مدافع حرم) از جمله کارهایی بود که با موضوع فلسطینیان در سوریه کارگردانی کردم. همین چند مستند هم به شکل نامطلوب پخش شد.

خبرنگار: درست است که ما به جغرافیایی غزه دسترسی نداریم اما به فلسطینی‌های خارج از غزه دسترسی داریم. با اینکه فعالیت رسانه ای در سوریه زیاد صورت گرفت اما هیچ کس به سراغ فلسطینیان ساکن آنجا نرفت .

 رفیعی: متاسفانه مستندسازان در این حوزه کم وقت گذاشتند و چون در یک ساختار سازمانی و تعیین شده رفتار می‌کنند کارهای کاملی ارائه ندادند. خوشبختانه در ابتدا کسی گروه ما را حمایت نمی کرد و در سفرهای اول که به سوریه می رفتیم مجبور بودیم قرارهایمان را نه در دفاتر کاری فلان سازمان، بلکه در قهوه خانه ها بگذاریم.  آدم ها را از کف جامعه پیدا می‌کردیم و اینگونه کار پختگی لازم را به دست می‌آورد . ما در موضوع فلسطین غیر از فیلم سینمایی (بازمانده) و (شکارچی شنبه) کار جدی دیگری نداریم. کار مستند چطور؟! شاید کار هم تولید شده باشد اما کار جدی و قابل توجهی نداریم. متاسفانه حتی بعضی ها در داخل به این موضوع به چشم درآمد نگاه می کنند. ما غیر از روز قدس و دو سه روز قبلش که تبلیغات می‌کنیم در طول سال دیگر چه حرفی برای گفتن داریم؟!

 خبرنگار: تمام این تبلیغات برای این چند روز هم فقط داخلی است!

 رفیعی: بله! در اوایل انقلاب از هرکس می پرسیدی چرا به راهپیمایی روز قدس آمده ای می‌گفت بنا به فرموده امام آمده ایم.  این حرف برای ۴۰ سال پیش که ابتدای راه بودیم و همه مواضع انقلاب به صورت کامل تبیین نشده بود، منطقی بود . مردم به حرف امام اعتماد می کردند و راه را ادامه می دادند. اما الان بعد از ۴۰ سال باید هر فرد خودش دارای ادله و پشتوانه فکری در این موضوع شده باشد.

خبرنگار : رسانه های خارجی و اروپایی چقدر در این حوزه فعالیت کرده‌اند؟!

رفیعی: من آماری ندارم .

 خبرنگار: آیا این خودش یک نقص نیست؟!

 رفیعی: بله هست. اولین نکته برای مبارزه کردن، داشتن یک اتاق وضعیت است، که آمار فعالیت های دیگران را بررسی می کند. اما ما در مورد فلسطین چنین اتاق وضعیتی نداریم.

خبرنگار: ما چقدر توانسته ایم در جهانی سازی آرمان فلسطین موفق عمل کنیم؟

رفیعی: متاسفانه نتوانسته ایم هنوز صدایمان را به خارج از مرزها برسانیم. اگر هم اتفاقی و یا حرکتی خارج از مرزها صورت گرفته است متکی به فرد بوده است؛مانند شیخ زکزاکی در نیجریه.

خبرنگار: به عنوان جمع بندی اگر مطلبی هست بفرمایید

رفیعی: ما کار تشکیلاتی بلد نیستیم و باید یاد بگیریم. ما همچنین گرفتار نقص در مدیریت رسانه ای هستیم، در مرحله نخست باید این نقص را بپذیریم و در مر حله بعد آن را برطرف کنیم.

موسسه بین المللی دیدبان عدالت.